Het was per ongeluk dat mijn ogen vielen op de witte kaft met gouden opschrift van dit boek, op zoek naar een verjaardagscadeautje. Ik twijfelde nog even want het zat omhuld in plastic en ik kon dus enkel de achterflap lezen. Maar een boek over olijfolie, hier was ik reeds lang naar op zoek, dus meepakken maar!
Wilma Van Grinsven – Padberg heet de auteur en haar onderschrift luidt: ‘olijfoliesommelier’. ‘Kan je dit echt worden?’ gaat het door mijn hoofd, ‘En hoe dan?’ Ik hoef niet lang te wachten want het antwoord kan ik zo lezen in haar boek.
Ik hou van olijfbomen, van hun knoestige stammen in allerlei grillige vormen. Van het feit dat ze zo oud kunnen worden en dat ze dus verhalen van vroeger meedragen. Van andere levens en andere werelden. Zoals oude potscherven of tempels met witmarmeren zuilen. Ik hou van hun zilvergroene bladeren die het Mediterrane licht zo mooi weerkaatsen. Zoals Van Grinsven – Padberg ook in haar boek vertelt, speelde de olijfboom een rol in het mythologische verhaal waarin de godin Athena de strijd aangaat met de god Poseidon over de toekenning van de stad Athene. Atleten wreven zich voor een wedstrijd in met olijfolie en de overwinnaar kreeg een krans van olijventakken. In Knossos werden pithoi gevonden met sporen van olijfolie.
Ik hield niet echt van olijven, toen ik ze voor het eerst proefde. Maar nu wel. En dat er heel wat smaakvariaties bestaan in olijfolie dat begon ik na vele jaren proeven ook te ondervinden. In het boek maakt Van Grinsven – Padberg ons duidelijk welke soorten olijfolie er bestaan, welke variëteiten en hoe olijfolie precies wordt gemaakt. Meer nog, ze legt uit hoe een kwalitatieve olijfolie te onderscheiden van een met defects en hoe er wordt geproefd volgens de regels van de International Olive Councel tijdens wedstrijden.
Ze schuwt verder het feit niet dat er jammer genoeg ook fraude wordt gepleegd en toont ons waar we als klant kunnen op letten om toch een goede olijfolie te kopen. Het is ook erg interessant om weten dat er research wordt gedaan in laboratoria om de identiteit van een olijfolie vast te stellen via massaspectrometrie en licht-spectroscopie. Wist je dat er zelfs apparaatjes worden ontwikkeld die je olijfolie ‘scannen’ en je via je smartphone te weten komt over welk soort olijfolie het gaat? Spannend niet?
Dat olijfolie goed is voor de gezondheid dat wisten we natuurlijk al langer. Maar ik wil mij vooral aansluiten bij haar warme pleidooi om olijfolie de eer toe te kennen die ze verdient. Haar ultieme doel is dat olijfolie op de menukaart komt met vermelding van het oogstjaar, net zoals dat voor wijn gedaan wordt. Met haar masterclasses olijfolie die ze aan culinaire chefs geeft, zet ze hen alvast op weg.
Ik hou van olijfolie en nu nog meer. Met haar boek beantwoordde ze al heel wat van mijn vragen. Maar mijn nieuwsgierigheid is eigenlijk alleen maar groter geworden. Wil je deze zomer op een Grieks terras écht olijfolie leren proeven, wel neem dit mooi vormgegeven boekje maar mee. Ik durf erom wedden dat olijfolie nooit meer hetzelfde smaakt!
Kent u ze nog de Centauren? Die wezens die half mens, half paard waren en leefden in de bossen van Thessalië. Ze werden niet meteen voorgesteld als zachtaardig in de mythologie, zo kregen ze het vaak aan de stok met de Lapithen, hun buren die in het Ossa gebergte woonden nabij de rivier Pinios. Ook op het huwelijksfeest van koning Pirithoüs, koning van de Lapithen, waar ze voor één keer uitgenodigd waren, was het weer van dat. De overdaad aan wijn veranderde de feestvreugde in een gevecht waarbij ze zelfs aan de haal gingen met de bruid Hippodameia. Deze Centauromachie vind je onder andere terug op de metopen van het Parthenon, op Griekse vazen en vele andere kunstwerken. Er is echter één centaur die zich onderscheidde van al de rest. Cheiron stond bekend om zijn wijsheid en goedheid. In zijn school bovenop de Pilion berg, gaf hij onderricht in muziek, boogschieten, paardrijden, geneeskunde en kunst. Een van zijn leerlingen was Aktaion, een uitstekend jager die uitmuntte in het boogschieten. Hij werd door Artemis tijdens een jachtpartij veranderd in een hert waarna hij door zijn jachthonden werd verscheurd. Toen de honden hun baas niet meer vonden, hieven ze een klaaglijk gehuil aan. Om hen te troosten, maakte Cheiron een beeld van hun meester.
In ongeveer een uur tijd zijn we van het westen van het schiereiland naar de oostkant gereden naar de manège in Koropi. De wegen liggen er opmerkelijk beter bij, hier geen wegverzakkingen en putten. We rijden het terrein op en parkeren de auto onder een olijfboom. 
Eolou & Ag. Eirinis is de gezellige straat waar de Lukumades shop zich bevindt. Een paar tafeltjes op het terras, enkele barkrukken aan de straatkant en een open toog waar je kan bestellen. Binnen hangende planten en een warmrode gloed van neonverlichting. Tekst op de muur in een trendy lettertype. Urban style meets Greeks tradition. Ik vind het interieur al meteen leuk, maar natuurlijk zijn we hier om de lukumades te proeven!
Ik sta naar de menulijst te turen. Keuzestress. Ga ik voor een chocoladetopping? Witte of melkchocolade? Kies ik een vulling? Chocolade of praliné? Of een topping en een vulling? Of bloemsuiker testen? Neem ik nog een bolletje ijs erbij? Oh jee, er zijn ook nog nootjes… Hazelnootjes, pistachenootjes of gekarameliseerde nootjes? Misschien all the way gaan? Van alles wat? Ik vraag aan mijn reisgenoot wat hij zal nemen. Maar hij worstelt met hetzelfde probleem. Bon, knopen doorhakken dus. ‘Ik ga voor de gewone versie: lukumades met honing!’ roep ik ineens uit. Kwestie van te kunnen vergelijken met het origineel, denk ik in mezelf. ‘Komen we dan morgen terug?’ plak ik eraan. Kan ik ook nog de rest proeven, bedenk ik snel. Hij knikt enthousiast. Omdat we toch al vol zitten van de pita, besluiten we een doosje te delen. De bediening gaat snel en ze zijn vriendelijk. De bestelling wordt doorgegeven en de oliebollen worden vers gebakken. We gaan alvast zitten op de barkrukken bij de toog. ‘Enjoy!’ zegt de jonge verkoopster met een brede glimlach wanneer ze ons de oliebollen serveert. Nieuwsgierig neem ik een hap. Ze zijn heerlijk!
Greekimpression 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.